Getuigenis over EEP: Sofie 

Mijn ervaring met EPP.
Toen ik mij enkele jaren geleden inschreef voor de EEP-cursus was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik weinig nieuws zou ontdekken. Ik had alles wel op een rijtje, dacht ik . Maar tot mijn verbazing heb ik voor mezelf best heel wat dingen ontdekt.

Zo verschoot ik bijvoorbeeld van mijn nodige assistentie-uren. De professionele uren waren min of meer gekend, maar alle ogenschijnlijk kleine dingen die de vele mensen uit mijn omgeving voor me doen, lieten me tot een verrassend besluit komen. Door alles ook eens duidelijk te noteren kreeg ik ook een beter zicht op nodige stappen voor de toekomst. Zo werd het ontlasten van mijn mama een concreet plan.

Op het gebied van mijn hulpmiddelen kreeg ik binnen de groep de nodige duwtjes om uiteindelijk toch te gaan voor die elektrische rolstoel. Het werd een lang verhaal, maar ondertussen verken ik de wereld en verleg ik mijn vroegere grenzen met de joystick.

Maar mijn allermooiste ervaring deed ik op binnen mijn sociaal netwerk. In mijn goed gevulde en kwalitatieve netwerkcirkels, bleek er nog voldoende ruimte voor de meest mooie en bijzondere vriendschap ooit. Was het lot, puur geluk of mijn beperking?? In ieder geval bracht EEP ons toen samen en iets mooier kon ik me echt niet dromen!

Ik kan het volgen van een EEP-cursus alleen maar aanbevelen. Je leert nieuwe mensen kennen, je krijgt een veel duidelijker zicht op je eigen situatie èn de ‘zin’ om je toekomst te kleuren, in alle mogelijke facetten en met alle mogelijkheden die de groep, jijzelf en je omgeving je bieden!

Sofie


Getuigenis over intake Zelfstandig Wonen: Katrijn 

Ik ben een persoon met een beperking van 32 jaar en wil graag zelfstandig gaan wonen. Daarom speelde iemand me de gegevens van een medewerker van het NOC door. Ik nam contact op en we maakten meteen een afspraak voor een eerste kennismaking. Dat werd een helder en verduidelijkend gesprek over de taken en diensten van het NOC en een omschrijving van het project ‘zelfstandig wonen’ van Ado-Icarus.

Enkele weken later contacteerde ik mijn contactpersoon opnieuw en spraken we af om de intakebundel in te vullen. Dat is een dossier met gegevens over jezelf, je familie en netwerk en informatie over je beperkingen en je mogelijkheden.

Het tweede deel van de bundel gaat heel specifiek in op alle handelingen van het dagelijkse leven waarbij je als persoon met een beperking hulp kan nodig hebben. Alle activiteiten worden gedetailleerd besproken en er wordt geschat hoeveel tijd ze in beslag nemen. Concreet: heb je hulp nodig bij het douchen? Waaruit bestaat die hulp en hoeveel tijd neemt dat ongeveer in beslag?

Het is niet altijd even makkelijk of aangenaam om zulke vragen te beantwoorden, maar met de hulp en gerichte vragen en opmerkingen van de medewerker van het NOC lukte het vlot.


Getuigenis over traject: Alan 

Ik doe graag aan zulke methodieken om mezelf beter te leren kennen. Door de vele verschillende vragen te stellen worden er veel gedetailleerde antwoorden geformuleerd. Voor iemand die graag veel antwoorden wil is dat handig. Ik vind de vragen ook heel duidelijk geformuleerd waardoor hij de vragen thuis zelf al kan voorbereiden. De sessies met cliëntondersteuner gaan dan vlotter. Ik ondervind geen stress van deze methodiek. Al vindt hij wel dat sommige stukken heel confronterend zijn. Het positieve daaraan is dat er veel wordt gereflecteerd. De cliëntondersteuner kan dan weer feedback geven. Door het volgen van de EEP sessie bij VFG kende ik al enkele antwoorden en bloeide ik wat open maar door Mijn traject te volgen worden mij toekomstplannen nog concreter. Het is fijn dat er overlapping bestaat tussen EEP en Mijn traject.